"Λυγεροκορμη λευκα μου" Γιαννης Μαυροματιδης

Αν η μεχρι τωρα ζωη μου ηταν μια περιπλανηση
σ' ενα σκοτεινο και παραδοξο δασος
Οπου δεν εβρισκα ποτε κατι μεσα του
που να μπορουσε να με κρατησει η' να με κανει να νιωσω τη χαρα,τη νοσταλγια,την αναγκη να μεινω για παντα εκει.
Αν ηταν ετσι λοιπον η ζωη μου,
ολους αυτους τους αεναους κυκλους των εποχων και της φθορας του χρονου.
Τωρα δεν ειναι πια,
απο κεινη τη μερα που καποια στροφη στα μονοπατια του πεπρωμενου
μ' εφερε μπροστα σου λυγεροκορμη λευκα μου.
Κι ενιωσα για πρωτη φορα στη ζωη μου την αναγκη να σταθω,
ν' ακουμπησω τα ονειρα μου,τις επιθυμιες μου πανω στον δροσερο κορμο σου.
Να γινω ενα μαζι σου,
ν' ακουσω τον ανεμο να παιχνιδιζει μεσα στα κλαδια με τα πυκνα φυλλωματα.
Να σε βλεπω ν' ανθιζεις,να αλλαζεις χρωματα,να λυγας ξεγελωντας τους χειμωνιατικους βοριαδες,να χαμογελας με τα ηλιουλαστα πρωινα τοτε που η πρωινη δροσια σταζει ομοια υγρα διαμαντακια απο τις ακρες των κλαδιων σου.
Να γινω ριζα απο τις ριζες σου,
στην ιδια γη της αγαπης,κατω απο τον ιδιο ουρανο,εκεινες τις μαγικες,φεγγαρολουστες νυχτες που παρακαλας να μην ξημερωσουν ποτε...

"Night" Alcman

  Over the drowsy earth still night prevails;
  Calm sleep the mountain tops and shady vales,
  The rugged cliffs and hollow glens;
  The cattle on the hill. Deep in the sea,
  The countless finny race and monster brood
  Tranquil repose. Even the busy bee
  Forgets her daily toil. The silent wood
  No more with noisy hum of insect rings;
  And all the feathered tribes, by gentle sleep subdued,
  Roost in the glade, and hang their drooping wings.

"Λογια απο το μελλον" Γιαννης Μαυροματιδης

Σου γραφω απο το μελλον,

ενα μελλον που ακομα αγνοεις,δεν ξερω αν το φανταζεσαι στις φευγαλεες σκεψεις σου,αλλα τωρα,αυτη τη στιγμη το ζεις μαζι μου.

Τωρα που σου γραφω,εσυ κοιμασαι στο διπλανο δωματειο,την κρεβατοκαμαρα μας,εχεις αποψε ανησυχο υπνο,εγω ξενυχταω διπλα σου,παντα ειμαι διπλα σου,

αλλα ενιωσα καποια στιγμη επιτακτικη και τοσο εντονη την αναγκη να σου γραψω λιγα λογια,λιγα λογια απο το μελλον πισω στο δικο σου παρον,εκει που καποιες αμφιβολιες μπορουν ακομα να σε πληγωνουν με το ανεπαισθητο δηλητηριο τους.

Τωρα που ειμαστε μαζι,τα θυμομαστε καμια φορα και γελαμε,σε σφιγγω στην αγκαλια μου,μυριζω το μεθυστικο αρωμα σου και σου δινω ελαφρα δαγκωτα φιλια.Κανουμε ερωτα καθε μερα,καθε νυχτα,ειμαστε οι πιο αχορταγοι κι ακουραστοι εραστες πανω σε αυτον τον πλανητη.Βαθια μεσα μου ισως να ξερω την αιτια,ισως ετσι να προσπαθουμε να ξορκισουμε τον χαμενο χρονο που μας στερησε τον εναν απο τον αλλον,αλλα και να ξορκισουμε τον χρονο που περιμενει μπροστα μας κρατωντας μυστικες τις προθεσεις του απο τα ονειρα που κανουμε ακομα.

Δεν στο χω πει ποτε,αλλα πολλες φορες τις νυχτες ξυπναω και σε κοιταζω,σ' αγγιζω απαλα για να βεβαιωθω οτι εισαι διπλα μου,πραγματικη κι οχι ενα δημιουργημα του μυαλου μου,που μ' εγκλωβισε σε μια εικονικη "πραγματικοτητα",γιατι δεν θ' αντεχα ακομα για πολυ χωρις εσενα,χωρις εσενα στην ζωη μου, στον αληθινο κοσμο.

Πρεπει να γυρισω πισω στην κρεβατοκαμαρα,δεν μπορω να σ' αφησω μονη περισσοτερο,οπως δεν μπορω να ξερω αν θα φθασουν πισω σε σενα αυτα τα λογια,αν ομως με καποιον αδιευκρινιστο,μαγικο τροπο διαβασεις καποια στιγμη αυτες τις λιγες γραμμες,θα ηθελα να ξερεις οτι σε αγαπαω,

σ' αγαπαω απο την πρωτη στιγμη που σε γνωρισα και τωρα,μετα απο τοσο καιρο συνεχιζω να σ' αγαπω αμειωτα,σαν να ηταν,που ειναι πιστεψε με,το μεγαλυτερο και σπουδαιοτερο πραμα που θα μπορουσα να κανω στην ζωη μου...

"Ολη τη νυχτα" Γιαννης Μαυροματιδης

Ολη τη νυχτα παλευαμε με την φωτια,
μια φωτια που εκαιγε ασταματητα μες στα απληστα βλεμματα μας.
Σημαδια χαραζαμε ο ενας στο κορμι του αλλου,
με αδιστακτα φιλια που εκοβαν σαν ξυραφια.
Παλεψαμε ολη τη νυχτα αλλοφρωνα κι απεγνωσμενα,
για να γκρεμισουμε τα τειχη της μοναξιας μας κι αφησαμε ο ενας τον αλλον
να δει γυμνη την δικη του αληθεια.
Κι οταν καποια στιγμη ξημερωσε,
μας βρηκαν μαζι ολα αυτα που μας περιμεναν υπομονετικα χρονια τωρα.
Ολα αυτα που οδηγουσαν τα βηματα μας στον προορισμο αυτης της νυχτας,
της νυχτας που χαραξα πανω σου το πρωτο μου "σ' αγαπω"...

"Η αγαπη μας" Γιαννης Μαυροματιδης

Ο ερωτας μας μοιαζει με μυστικιστικο χορο
κι ο χορος ειναι μια σιωπιλη,κινουμενη ποιηση.
Αλλωτε μοιαζει σαν μια αλυσιδα που μας συνδεει σαν ομφαλιος λωρος,
την βαρια μου σκια με τα αναλαφρα βηματα σου.
Σε μια παραδοξη ερωτικη χορογραφια που στους στιχους των ποιηματων μου
την αποκαλω:"η αγαπη μας"...