"Στα υγρα σου ονειρα" Γιαννης Μαυροματιδης

Στα υγρα σου ονειρα ειμαι ενα βοτσαλο στο βυθο που περιμενει
Ν' αφησεις την αδιασαλευτη επιφανεια της μοναξιας σου
Και να βυθιστεις εδω μαζι μου
Στην σκοτεινη αβυσσο που καταληγουν
Οσοι τολμησαν να τα βαλουν με τρυκιμιες,με αφρισμενα κυμματα και με κεραυνους...

"Τι να συμβαινει...." Γιαννης Μαυροματιδης

Τι να συμβαινει μες στο μυαλο σου αραγε εκεινες τις στιγμες που βυθιζεσαι στον κοσμο των ονειρων;
Ποιες σκεψεις σιωπουν και ποιες αναδυονται μεσα απο τα βαθη της ψυχης σου;
Ποιανων επιθυμιων ειναι αυτες οι βαριες αλυσιδες που κλεινουν ερμητικα τα βλεφαρα σου;
Κι οσο κι αν προσπαθω να εισβαλω λαθρεπιβατης μεσα τους,ν' ανακαλυψω τα μυστικα μονοπατια που θα μ' οδηγουσαν στην αληθεια σου.
Μου ειναι αδυνατον να προχωρησω πιο περα απ' οσα φανταζομαι,υποψιαζομαι η' θα θελα κατα βαθος εγω να βρω εκει...

"Her sigh" Alessia Trevisan

By strong ropes, dragged by the time ...
Spreading her sigh
In the ethereal frame of the sky
It loosens its moments
in the light uproar of the night

"Ὁ ποιητής" Κωστης Παλαμας

Μόνος. Ἕν᾿ ἄδειο ἀπέραντο τριγύρω μου,
καὶ μιᾶς πολέμιας χλαλοῆς ἀσώπαστη ἡ φοβέρα.
Κι ὅταν ἐκείνη κατακάθεται,
μόνος, θανάσιμη σιωπὴ παγώνει πέρα ὡς πέρα.
Μόνος. Μ᾿ ἀρνήθηκαν οἱ σύντροφοι,
κι ἀπὸ τὸ πλάι μου γνωστικὰ τ᾿ ἀδέρφια τραβηχτῆκαν.
Μ᾿ ἔδειξε κάποιος. - Νὰ τος! - Καταπάνω μου
γυναῖκες, ἄντρες, γέροντες, παιδιά, σκυλιὰ ριχτῆκαν.
Τὸ χέρι τὸ ἀκριβὸ τῆς Ὁδηγήτρας μου,
ποὺ μὲ κρατοῦσε, ἀνοίχτηκε πρὸς ἄλλα χάιδια ... Μόνος.
Σὲ βάθη μυστικὰ περνοῦνε ἀστράφτοντας
τῶν ἀσκητάδων οἱ χαρές, τοῦ μαρτυρίου ὁ θρόνος.
Φωτιά ῾βαλαν, τὸ κάψανε τὸ σπίτι μου,
καὶ σύντριψαν τὴ λύρα μου μὲ τὴ βαθιὰ ἁρμονία.
Τὴν Πολιτεία δυὸ Λάμιες τὴ ρημάζουνε:
ἡ λύσσα τοῦ καλόγερου, τοῦ δασκάλου ἡ μανία.
Τῆς Πολιτείας ἡ πόρτα κλείστηκε,
μὲ διώξανε, ἔρμος βρέθηκα στὰ ἕρμα μονοπάτια
καὶ τῆς Ἰδέας τῆς ἀστρομάτας, ποὺ ἔσφαξαν
ἀπὸ τὴ στράτα μάζωξα τὰ ὁλόφωτα κομμάτια.
Καὶ τἄσπερνα στὸ διάβα μου, καὶ φύτρωναν
ἐδῶ παράδεισοι, κ᾿ ἐκεῖ βασίλεια, κ᾿ ἐκεῖ πέρα
παλάτια κ᾿ ἐκκλησιὲς καὶ δρακοντόκαστρα.
Κι ὅλα στὴν ἴδια εὐφραίνονταν ἀνύχτωτην ἡμέρα.

"Τωρα οι νυχτες...." Γιαννης Μαυροματιδης

 

Τωρα οι νυχτες ψυθιριζουν το ονομα σου.
Με κρατουν απο το χερι και με οδηγουν κοντα σου.
Κανουν θεση για σενα στο κρεβατι μου
και με μεθουν με πυρρωμενα ονειρα,φλεγωμενα οραματα του γυμνου κορμιου σου.
Αφηνουν επιτηδες κομματια δικα σου,λιγο απο το αρωμα σου,λιγο απο το χρωμα των ματιων σου,λιγο απο την γευση του στηθους σου
Για να τα βρισκω σκορπια στο μονοπατι της καρδιας μου,
για να τα μαζευω ευλαβικα σαν ηταν και που ειναι οτι πιο ιερο,οτι πιο λατρεμενο εχω στη ζωη μου...